Het is altijd raar zo rondlopen in Roubaix. Tussen al die oude fabrieken en sombere arbeiderswijken duikt opeens een museum op. Het Musée d’Art et d’Industrie is ondergebracht in La Piscine, een prachtig oud zwembad. Ze brengen er mooie tijdelijke tentoonstellingen. Veelal rond mode en textiel.
Dat is logisch want we zijn in de streek van de Franse textielbaronnen. Nog altijd produceren ze een groot deel van de Franse prêt-à-porter in Roubaix. En we zijn in de thuisbasis van de twee grootste postorderbedrijven van het land : Trois Suisses en La Redoute.
Art Deco zwembad en tal van cabines
Wat de collectie rijk maakt zijn de vele staalboeken met duizenden textielstaaltjes, die nu de basis vormen van de Tissuthèque . Deze monsters zijn van onschatbare waarde voor textielontwerpers en een deel ervan wordt in La Piscine getoond. In het museum is er ook schilderkunst, beeldhouwkunst en heel wat keramiek te zien.
Het art-decobassin, rond 1930 ontworpen door Albert Baert , werd stijlvol hersteld door architect Jean-Paul Philippon . Het bad zelf werd gedempt, maar er is nog een streep water waarlangs grote beelden staan opgesteld. Af en toe weerklinken er weer zwembadgeluiden. I
In de oude gelagzaal kan je genieten van een bakje troost en succulent gebak van de vermaarde Rijselse patisserie Méert .
Driehonderd stukken van La Redoute
Er zijn altijd tijdelijke tentoonstellingen en deze keer is La Redoute aan de beurt.
Een keuken van Formica, tuinmeubilair, een transistorradio, een roze bikini met vichyruitjes… Voor de eerste overzichtstentoonstelling in zijn bijna tweehonderdjarige geschiedenis heeft postorderbedrijf La Redoute, met enkele van zijn iconische creaties, zijn intrek genomen in La Piscine in Roubaix. Driehonderd stukken, gemaakt tussen 1837 en nu, die met name Franse huishoudens hebben gekleed of ingericht, zijn chronologisch bijeengebracht onder de titel “La Redoute, een stap vooruit. Mode, design, reclame”, te zien tot 5 juli.
La Redoute, in 1837 opgericht door de ondernemer Joseph Pollet uit Roubaix, maakt deel uit van het DNA van de „stad met de duizend schoorstenen“, die aan het begin van de twintigste eeuw uitgroeide tot het Europese centrum van de textielindustrie. Het bedrijf maakt ook deel uit van het collectieve geheugen van de Fransen. Velen van hen hebben herinneringen aan de catalogus, waarvan in 1980 1.500.000 exemplaren werden gedrukt. Een op de vijf gezinnen was toen klant bij La Redoute.
Wat ik nooit begrepen heb is hoe Roubaix zo in verval in kunnen raken ? Roubaix was ooit extreem rijk. De stad werd in de 19e en vroege 20e eeuw zelfs het “Manchester van Frankrijk” genoemd, dankzij haar bloeiende textielindustrie. De Villa Cavrois (In Croix net bij Rijssel) is daar een perfect symbool van: een luxueuze modernistische villa gebouwd in 1932 voor een rijke industriële familie. Maar probleem was dat Roubaix uitsluitend van textiel leefde, er was niet genoeg differentiatie. Als de sector dan instort is alles meteen weg.
Het museum is makkelijk te bereiken met openbaar vervoer. De trein naar Lille Flandres en afstappen in Roubaix, 500 meter stappen en je bent er. Ook al ga je niet voor de tijdelijke tentoonstelling, het museum op zich is een belevenis op zich. Er is een prachtige tuin. Er is grote parking achter het museum. Helemaal niet duur en ook de ticketsprijzen voor het museum vallen aardig mee.
“La Redoute, een stap vooruit: mode, design, reclame”
Nog tot 5 juli. Alles drietalig : Frans, Nederlands, Engels.
Credits beeld : Archives La Redoute. Alain Pringels.
Laat een reactie achter