Zodra je de tentoonstelling binnenstapt, lijkt de wereld even te verstillen !
De Belgische curator Anne Pontégnie koos voor Museum Dhondt-Dhaenens een internationaal kader. Haar kunstenenaars lijken wel van over de hele wereld te komen. Hier bijna niemand die klassiek werk maakt in een kader geschilderd. Het is een bijzonder mooie expo ! Kunstenaars uit verschillende landen, met hun andere culturele achtergrond, zijn niet allemaal opgegroeid met de Europese traditie van olieverfschilderijen op doek.
Wie nog enigszins als schilder kan worden beschouwd, is Lubaina Himid. In Deurle toont ze met Five Conversations vijf vrouwenportretten die zijn geschilderd op gebruikte deuren. De vijf vrouwen komen uit verschillende samenlevingen en achtergronden. De deuren waarop ze zijn afgebeeld, krijgen daardoor een symbolische betekenis: ze verwijzen naar grenzen, doorgangen en ontmoetingen. Elke vrouw draagt haar eigen verhaal met zich mee, maar tegelijk moeten ze allemaal als het ware “door dezelfde deur” — een beeld voor de gedeelde ervaringen, uitdagingen en mogelijkheden van vrouwen wereldwijd.
Bijzonder mooi is het werk van Igshaan Adams. Een groot, opgevuld kader geeft je op het eerste gezicht de indruk dat je naar een schilderij kijkt. Maar het werk bestaat uit een verzameling materialen die hij in Kaapstad op verschillende plaatsen vond. Wat zijn werk zo bijzonder maakt, is dat je eerst denkt naar een abstract schilderij of een tapijt te kijken. Pas wanneer je dichterbij komt, ontdek je dat het oppervlak is opgebouwd uit duizenden zorgvuldig samengebrachte gevonden materialen.
De 10e Biënnale van de Schilderkunst in Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle laat zien dat schilderkunst veel meer kan zijn dan verf op een doek. De tentoonstelling, samengesteld door curator Anne Pontégnie, onderzoekt hoe hedendaagse kunstenaars de grenzen van de schilderkunst verleggen door gebruik te maken van onverwachte materialen zoals textiel, keramiek, glas, was, kralen, plastic en steen. Hierdoor ontstaat een vernieuwende kijk op wat schilderkunst vandaag kan betekenen.
Het resultaat is bijzonder geslaagd in het MDD, dat profiteert van zijn prachtige architectuur. Anne Pontégnie heeft er een historisch verwijzing geplaatst met de beschilderde kar die Roger Raveel in 1968 door de straten trok, met een spiegel die de hemel, de wolken en de oneindigheid weerspiegelt.
Als je binnenkomt in de grote zaal zie je enorm, ogenschijnlijk zwart monochroom van Rosemarie Trockel. Dat is toch geschilderd denk je dan. Als je dichterbij komt, ontdek je dat het blauw is en uit gebreid materiaal bestaat. Bij Trockels werk is juist dat contrast belangrijk: een traditioneel vrouwelijke, huiselijke techniek zoals breien wordt op monumentale schaal gebracht en krijgt de status en uitstraling van een schilderij.
Verder is er te zien beschilderd keramiekwerk van Lynda Benglis. Een prachtig goudkleurig drapering van Olga De Amaral. gordijnen geweven op een jacquardweefgetouw van Hana Miletic.
Mijn aanrader van deze zomer !
Tekst : Caroline Neels
Beelden : Martin Corlazolli.
Laat een reactie achter