In het boek De Reichenbachs veroorzaakt de politieke val van minister Willemijn Reichenbach een schokgolf binnen haar gezin. Na haar publieke vernedering staan haar echtgenoot, zoon en dochter er alleen voor. Ze zijn compleet op zichzelf aangewezen. En de vraag is : lukt het hen wel ?
We maken kennis met de zoon die kunstenaar is, de dochter als oorlogsverslaggever in Oekraïene en de vader een topambtenaar, weliswaar in een ander departement dan waar zijn vrouw minister is.
In het eerste deel (De grootste speler van Amsterdam) maken we kennis met de fotograaf Serge, bekend vanwege twee foto’s, waaronder een van zijn moeder in hopeloze staat. Serge leeft nogal besluiteloos. Hij brengt de dagen in ledigheid door, op zoek naar Frank. Een persoon die we in de volgende delen terug zien komen.
In deel twee (De Tovenaar) maken we kennis met moeder Willemijn en vader Jaap. Het is een scherp verslag van de venijnige politiek in Den Haag. Ook de inhoudsloze politieke journalistiek krijgt er van langs. Het gaat er bij momenten heel hard aan toe. De schrijver zei op de radio dat hij ‘De Tovenaar’ geschreven heeft naar het model Mark Rutte maar hij gaf hem schoenen met kwastjes. De tovenaar heeft overal een vinger in de pap te brokken en kan het bijzonder goed uitleggen.
In deel drie (Sag mir wo die Blumen sind) verschuift het verhaal naar de dochter (Juliette) haar werk als oorlogsverslaggever in Oekraïne en haar samenwerking met Boris (de fixer). Een heel hard fragement vond ik in wat de moeder van Boris zegt op het einde van het boek.
” Ze zegt dat jullie, of het Westen, niet te vertrouwen zijn. Jullie denken dat jullie goed zijn, maar jullie zijn overschillig. Je komt hier halfhartig helpen, maar halfhartigheid werkt niet. In de keuken niet, en niet in de oorlog.”
Het boek was een ware hype in Nederland. De karikaturen van de talkshowredactie, de bruiloft, de parlementaire commissie en de kunstwereld zijn treffend heerlijk beschreven. Zelf noemt de auteur het geen karikaturen of zedenschetsen maar werkelijkheden. “Dit is wat er aan de hand is met Nederland,” zei hij stellig op de radio.
Berend Sommer schreef de roman tijdens zijn vijfjarig verblijf in Parijs. Het deed hem goed om met meer afstand naar Nederland te kijken. De Reichenbachs is een heerlijk kritische roman (ook erg geestig) over een land dat zichzelf is kwijtgeraakt, en dat toont de schrijver via de val van dit Haagse gezin.
Berend Sommer (1990) is schrijver en historicus. Eerder verschenen Gouden dagen, De onweerstaanbare val van Henri Furet en Duchamp.
Met De Reichenbachs schreef hij zijn grote familie-roman over Nederland. Hij beschrijft vooral het verval van de Nederlandse middenklasse en de tol van de eenentwintigste eeuw op het moderne gezin.
De Reichenbachs, een familieroman, van Berend Sommer is uitgegeven bij Prometheus.
Laat een reactie achter