Platform/Onderworpen

Johan Simons en Chokri Ben Chikha storten zich op Michel Houellebecq. Credits Beeld : Phile Deprez.

Wie uit de KVS in Brussel stapt na een vier uur durende marathonvoorstelling van ‘Platform” en “Onderworpen”, komt meteen in de wereld van het stuk terecht.
Enerzijds het prachtige KVS-gebouw, zeer gevarieerd publiek in de straat, mannen die de prostituees aanspreken, Balls and Glory aan de overkant in een groot statig pand naast een groezelige nachtwinkel. Een mix van van alles en vooral veel chaos vond ik.
‘Platform ‘had ik nog niet eerder gezien en ik vond ‘Platform’ beter dan ‘Onderworpen’. Platform is echt vanuit de buik terwijl ‘Onderworpen’ eerder mentaal speelt. Het hoofdpersonage in beide stukken ‘Francois’ wordt weergaloos goed gebracht door Steven Waterslager. Dat is echt de schrijver Michel Houellebecq zelf als je hem ziet.

Platform begint met een explosie als symbool van de vernietiging van de consumptiedrang. Plaats van aanslag is het Thaise paradijs Eldorador Afrodite, waar de westerling betaalde seks komt zoeken. Volgens ‘Francois’ een complete win-win-situatie. De westerse mens heeft geld maar seks tekort en de oosterse mens heeft geen geld maar seks te geef. De business draait op volle toeren tot het boeltje ontploft.

Waar ‘Platform’ eindigt neemt ‘Onderworpen’ ons mee naar het Frankrijk van 2022. Mohammed Ben Abbes is er president en de sharia regeert. Gedaan met de minirokken, kinderbijslag wordt verhoogd zodat vrouwen weer thuisblijven en de polygamie wordt ingevoerd. Mohammed Ben Abbes heeft meerdere vrouwen en de laatste aanwinst is amper 15.
De Sorbonne is in handen van de politieke partij Moslim Broederschap. Universitair docent François krijgt ontslag, maar als hij beseft dat de Islam hem kans biedt op nieuwe liefdes, in meervoud, besluit hij zich te bekeren. Hij kiest voor de mystiek die rond de Islam hangt. Hij wil niet langer in zijn eenzaam appartementje achterblijven en wil horen bij een ‘groter geheel’. Het moment waarop Steven Waterslager de Islam als verlossing beschouwt, vertolkt hij knap als in een klassieke tragedie. In een enkele scène wordt de westerse christelijke cultuur failliet verklaard.

Beide stukken spelen zich af in een decor vol rommel en brol. De acteurs banjeren niet alleen door hun leven maar ook door de puinhoop van tuinstoelen en matrassen.
“Controversiële stukken met thema’s die ze niet uit de weg gaan. Denk wel dat er culturele centra zullen zijn die het niet willen zullen hebben. Als je bij elk stuk de vraag moet stellen wie je voor het hoofd stoot, of bang moet zijn dat extreemrechts het verkeerdelijk kan recupereren, moet je alleen nog K3-gewijs kumbaya-boodschappen brengen à la ‘van Afrika tot in Amerika’. Dat weiger ik” las ik in De Morgen in gesprek met de regisseur Chokri Ben Chikha. Hij maakte samen met Johan Simons de toneelbewerking.

‘Platform’ is voornamelijk het menselijk verhaal terwijl ‘Onderworpen’ eerder politieke analyse brengt. In het tweede deel vond ik het politiek betoog te langdradig. Het is misschien wel allemaal juist wat verteld wordt maar omdat allemaal op toneel te brengen is er misschien te veel aan ? Dus was ik eerder een voorstander van ‘Platform’ dan van ‘Onderworpen’ maar weet je wat trakteer je op het Houellebecq-tweeluik en je kunt zelf oordelen. Het blijft het een mooie samenwerking tussen Ntgent en Action Zoo Humain en je krijgt ook zin om nog eens Houellebecq te lezen die toch wel redelijk visionair auteur is en vooral schrijft over de westerse mens. Hoe die laatste probeert zijn plaats te vinden in een veranderde wereld.

Er zijn nog tickets voor zaterdag 6 mei en zondag 7 mei in de Vooruit in Gent.

Geef als eerste een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*


Solve : *
9 − 3 =


Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.